شذه بود و ديدار باز داشته بود علاج دشوار بوذ « 1 » و اين بيمارى خاص بوذ و بانبازى معده بوذ . « 2 » علامات خاص « 2 » آن بوذ كى ديدار كم كردذ و ديدهء جشم تيره - كردذ و كويذ كبيش جشم موى سياه يا جن بشه‌اى مىبرد ( f . 222 ) و بيكى جشم بوذ و بسيرخوردكى و كرسنكى « 3 » بيك حال بوذ و كم « 4 » بيش نكردذ اين خاص « 5 » علامت آب را بوذ « 5 » . علاج وى خوردن يارهء فيقرا بوذ و حبّ قوقاياى جالينوس « 6 » و حذر كند از طعامهائى « 6 » كه از سير « 7 » كنند و هم‌جنين از ماهى تازه و از « 8 » لاكجه و باقلى و ماش و آب خوردن بسيار و از سيرى برهيز كند و غذا قليه دارذ و شراب نخورذ و « 9 » اكر خورذ اندكى خورذ و كنانه « 4 » از بهر قوّت معده و باز بجشم اندر كشد شافه‌ى اسطفطيقان « 10 » بنسخت عيسى صهار بخت يا شافه مرارات كى من ياذ - كرده‌ام يا باسليقون بزرك يا عزيز « 11 » يا سرمه‌ى روشنائى و بجمله هر زهره‌اى را كبجشم به آب رازيانه و سذاب بكشد سوذ دارذ الا آنك زهرهاء مرغان نافع‌تر بوذ و اكر آن شافه مرارات كى اندر وى زهرها بسيار آمده است بتواند ساختن از همه بهتر بوذ « 12 » . باز اكر خيالات بهر دو جشم بوذ و بسيرخوردكى بتر بوذ و بكرسنكى بهتر و جهار ماه برآمذه بوذ و جشم را نقصان نكرده بوذ ديدار « 13 » تيره نكشته « 13 » آن از معده بوذ و علاج وى ياره‌ى فيقرا بوذ و

--> ( 1 ) - ف : پذيرد . ( 2 ) - ف : و علامات آنك خاص بوذ ( 3 ) - ف : بكرسنكى ( 4 ) - ف : افزوده . و ( 5 - 5 ) - ف : مر چشم را بوذ . م : نشان آب آمدن بوذ ( 6 - 6 ) - ف : و حذر كردن از طعامها ( 7 ) - « ف » و « م » : شير ( 8 ) - ف : « از » ندارد ( 9 ) - ف : « و » ندارد ( 10 ) - ف : اصطفطيقان ( 11 ) - م : عزير ( 12 ) - ب ه : در حاشيه اصل اين ابيات آمده است : ب ه : ظ . الفقير لطف اللّه . . . جشم جون فرود آيذ - * . . ب كن اسان * . . . و سياه و ازرق و كج - * . . . چون . . . * . . . سيمابى . . . - * . . . و لولو و . . . * . . . علاج و ان ديكر . . . - * . . . خداى جهان * . . . اكر حكيم بود - . . . * * . . . - . . . ياد كيردش آسان . ( 13 - 13 ) - ف : و تيره نكرده .